19. JAK POCZUĆ ZNÓW RADOŚĆ ŻYCIA?

 

– Dorośli to okropni nudziarze – stwierdziła dziś rano moja wewnętrzna dziewczynka.

– Nie wszyscy – zaprotestowałam.

Siedzieliśmy na tarasie baru popijając kawę. Było ciepłe grudniowe przedpołudnie. Właśnie zaproponowałam towarzyszącym mi trzem mężczyznom, żebyśmy zagrali w sznura.

– Muszę wracać do domu, mam zaległą pracę – odparł ten siedzący po mojej prawie.

Jezu, naprawdę? Siedzisz tu rozparty od pół godziny jak basza, ględząc ciągle o tym samym. A na propozycję zabawy, przypominasz sobie, że czeka cię w domu praca???!!!

Poczułam, jak moja wewnętrzna dziewczynka ma ochotę odejść, poddać się. Nie, nie tym razem. Obiecałam, że dziś będzie skakała przez sznur i tego dopilnuję!

Spojrzałam na drugiego mężczyznę. Patrzył na sznur, jakby miał ochotę przyłączyć się do zabawy. Aha, mamy najsłabsze ogniwo.

Pół żartem, pół serio zagadnęłam trzeciego mężczyznę, lokalnego rolnika, przypominającego fizjonomią Kargula z Samych Swoich. Machnął ręką.

– A gdzie tam!

Spojrzałam na jego wielki brzuch i łapy jak bochny. Po sprawiedliwości musiałam przyznać, że warunków fizycznych do skakania to on nie miał.

– No chodźcie – podniosłam się od stołu. Byłam zdeterminowana zagrać, nawet jeśli miało to oznaczać grę z pięcioletnimi dzieciakami sąsiada, które bawiły się nieopodal. Będą robiły małe kółka i jak nic będą mnie walić sznurem po głowie, ale co tam.

Najsłabsze Ogniwo też się podniósł.

– To ja zagram

Alleluja! W głowie usłyszałam chóry anielskie.

radość życia 1.jpg

Pół godziny później na placu przed kościołem w małej wiosce w Pirenejach działy się rzeczy, jakich wcześniej tu nie widziano. Wielkie cielsko Kargula unosiło się wewnątrz koła wytyczonego przez sznur. Frunął z gracją, jakby prawa grawitacji na niego nie działały, przeskakiwał z nóżki na nóżkę niczym papierowa primabalerina na sprężynce. Hop przeskok, hop wyskok.

Jego siedmioletni syn patrzył na niego z wielką dumą. Ach ta gracja, ach ta lekkość. A potem przyszły inne dzieci i ich mamy, które od lat nie skakały przez sznur i kolejne osoby dołączały się do zabawy. Nawet Pan Zapracowany spróbował. Ostatecznie jednak nudziarze, nie są aż tacy nudni, jeśli oczywiście odkryją w sobie Wewnętrzne Dziecko 😉

A Ty, kiedy ostatni raz skakałaś przez sznur?

cukierkowa buzia

19 DZIEŃ PROJEKTU OBFITOŚĆ

Dziś do wydania w ramach Projektu Obfitość mam 19 000 euro
Jeśli nie wiesz, o co chodzi w projekcie, to zanim zaczniesz dalej czytać, zajrzyj tutaj, w ten sposób oszczędzimy sobie nieporozumień 😉

Dzisiejsze pieniądze przeznaczam na wydanie i dystrybucję zbioru moich bajek. Niech trafią do wszystkich dorosłych, żeby przypominać im o ich Wewnętrznym Dziecku, niech te bajki odganiają smutki i wkradają się do duszy. Niech przypominają zabieganym dorosłym, że bez poświęcenia uwagi swojemu Wewnętrznemu Dziecku ich życie będzie pozbawione radości.

Dwadzieścia procent kwoty przeznaczam na ufundowanie konkursu na baśnie. Najlepsze utwory zostaną wydane w postaci antologii z pięknymi ilustracjami.

radość życia 2

Jeszcze chwileczkę 🙂

Ten artykuł stanowi część serii Projekt Obfitość, w ramach którego przez miesiąc wydajemy wirtualne pieniądze.

Co możesz zrobić, żeby być na bieżąco?

  • Dołącz do mojego Fan Page na facebooku, gdzie publikuję dodatkowe zdjęcia i uaktualnienia, których nie znajdziesz na blogu. Znajdziesz tam też ciekawe dyskusje toczące się pod postami.
  • Zostawiając komentarz, zaznacz opcję: powiadom mnie przez email o nowych wpisach. W ten sposób za każdym razem, kiedy na blogu pojawi się nowy post, zostaniesz o tym poinformowana, jako pierwsza!
  • Jeśli spodobał Ci się mój artykuł nie zapomnij podzielić się nim ze znajomymi. Oni też chcą czytać wartościowe artykuły w internecie!
  • Zapoznaj się z zasadami projektu w artykule Obfitość jest naturalnym stanem!


 


photo credit Unsplash

Reklama

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Strona internetowa WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: